Home ห้องสมุด บทความทางวิชาการ นิพนธ์ต้นฉบับ ชื่อเรื่อง “สถานการณ์กำลังคนและปริมาณงานด้านประสาทศัลยศาสตร์ ของประเทศไทยในปัจจุบัน : ปัญหาและแนวทางแก้ไข”
นิพนธ์ต้นฉบับ ชื่อเรื่อง “สถานการณ์กำลังคนและปริมาณงานด้านประสาทศัลยศาสตร์ ของประเทศไทยในปัจจุบัน : ปัญหาและแนวทางแก้ไข” PDF พิมพ์ อีเมล
วันพฤหัสบดีที่ 18 ตุลาคม 2012 เวลา 06:58 น.

stethoscope

นิพนธ์ต้นฉบับ ชื่อเรื่อง “สถานการณ์กำลังคนและปริมาณงานด้านประสาทศัลยศาสตร์

ของประเทศไทยในปัจจุบัน : ปัญหาและแนวทางแก้ไข”

 

 

 

 

  

นิพนธ์ต้นฉบับ


stethoscopeชื่อเรื่อง     “สถานการณ์กำลังคนและปริมาณงานด้านประสาทศัลยศาสตร์ ของประเทศไทยในปัจจุบัน : ปัญหาและแนวทางแก้ไข”
  
                   Neurosurgical Workforce and workload in Thailand: Problems and Recommendation.

                   อัตราส่วนของประสาทศัลยแพทย์ต่อประชากรในประเทศไทย ต่ำกว่าของสหภาพยุโรปและประเทศสหรัฐอเมริกามาก  ควรปรับปรุงด้านนโยบายให้เพิ่มการผลิตประสาทศัลยแพทย์อย่างเป็นระบบ   รวมทั้งปรับค่าตอบแทนให้เหมาะกับภาระงานที่หนัก  จากการศึกษานี้พบว่า โรงพยาบาลที่มีประสาทศัลยแพทย์อยู่อย่างน้อย 3 คน มีประสิทธิผลสูงกว่าโรงพยาบาลที่มีประสาทศัลยแพทย์น้อยกว่า 3 คน

                   Workforce number of neurosurgeons per population in Thailand is much lower than that in Europe and United state. This study suggested increasing certified neurosurgeons and improving incomes to compensate the heavy workload. Hospitals consisted of more than 3 neurosurgeons yields a higher productivity in term of operative number per neurosurgeon than hospital with 1 or 2 neurosurgeons. 

                  ตั้งแต่ปี พ.ศ.2528 ประสาทศัลยแพทย์ในประเทศไทย ได้ร่วมมือร่วมใจก่อตั้งสมาคมประสาทศัลยแพทย์แห่งประเทศไทย  โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อส่งเสริมให้เกิดบริการด้านประสาทศัลยศาสตร์ของประเทศไทยที่มีมาตรฐานและคุณภาพ  ผู้ป่วยสามารถเข้าถึงบริการได้อย่างทันต่อสถานการณ์  โดยมีการพัฒนาด้านวิชาการอย่างต่อเนื่อง  และประสาทศัลยแพทย์รวมทั้งครอบครัวมีคุณภาพชีวิตที่ดี ในขณะนั้นเนื่องจากจำนวนประสาทศัลยแพทย์ยังมีอยู่น้อย  สมาคมประสาทศัลยแพทย์แห่งประเทศไทย จึงมุ่งเน้นไปที่การผลิตและพัฒนาด้านวิชาการของประสาทศัลยแพทย์  
                 จากหลักฐานที่บันทึกไว้ในจุลสารประสาทศัลยแพทย์แห่งประเทศไทย ปีที่ 3 ฉบับที่ 1 เดือน กรกฎาคม – กันยายน 2535 1  พบว่า การฝึกอบรมแพทย์ประจำบ้าน วุฒิบัตรประสาทศัลยแพทย์ที่รับรองโดยแพทย์สภา เริ่มเมื่อปี 2512 ที่ รพ.จุฬาลงกรณ์  โดยในปี 2515  มีแพทย์สอบได้วุฒิบัตร 1 คน อนุมัติบัตร 3 คน ต่อมาได้มีการขยายเปิดสถาบันฝึกอบรมแพทย์ประจำบัตรขึ้นเรื่อยๆ จนปัจจุบัน (พ.ศ.2553) มีสถาบันฝึกอบรมทั้งสิ้น 8 แห่ง มีโควตาฝึกอบรม แพทย์ประจำบ้าน หลักสูตร 5 ปี ในอัตราปีละ 28 คน แต่ข้อเท็จจริงที่ปรากฏ พบว่ามีแพทย์มาสมัครน้อย เนื่องจากเป็นสาขาที่งานหนักผลตอบแทนในภาครัฐ ก็เท่ากับแพทย์เฉพาะทางสาขาอื่นๆ ทั้งที่ระยะเวลาในการฝึกอบรมก็นานถึง 5 ปี  ทำให้แพทย์ไม่สนใจที่จะเข้าฝึกอบรม และสถานการณ์ในปัจจุบันไม่มีแนวโน้มที่ดีขึ้น

                จาก พระราชดำรัสของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวที่ พระราชทานแก่ประชาชนชาวไทยเนื่องในโอกาสวันขึ้นปีใหม่ พ.ศ.2533 เมื่อ 31 ธันวาคม 2532 ความว่า “การแก้ปัญหานั้นถ้าไม่ทำให้ถูกเหตุ ถูกทาง ด้วยความรอบคอบระมัดระวัง มักจะกลายเป็นการเพิ่มปัญหาให้มากและยุ่งยากมากขึ้น แต่ละฝ่ายจึงต้องมีความตั้งใจ พยายามทำความคิดเห็นของตนเองให้กระจ่างเที่ยงตรง เพื่อจักสามารถเข้าใจปัญหา และเข้าใจกันและกันอย่างถูกต้อง ความเข้าใจที่ถูกต้อง แน่ชัด จะช่วยให้เล็งเห็น แนวทางปฏิบัติแก้ไขอันเหมาะสม ซึ่งนำไปใช้ได้อย่างมีประสิทธิภาพ”  ด้วยเหตุนี้ วิทยาลัยประสาทศัลยแพทย์แห่งประเทศไทย ที่ได้ก่อตั้งตามข้อบังคับของแพทยสภา  ว่าด้วย วิทยาลัยประสาทศัลยแพทย์แห่งประเทศไทย พ.ศ.2551 จึงได้จัดประชุมวิชาการ เชิงปฏิบัติการ เพื่อระดมสมองเหล่าประสาทศัลยแพทย์ ในการประชุมใหญ่สามัญประจำปีของ
วิทยาลัยประสาทศัลยแพทย์แห่งประเทศไทยครั้งที่ 1 ในวันที่ 7 – 9 กุมภาพันธ์ 2552 ใน 3 หัวข้อ ได้แก่ การจัดตั้งศูนย์ตติยภูมิด้านประสาทศัลยศาสตร์และระบบการส่งต่อการพัฒนาการ ฝึกอบรมแพทย์ประจำบ้าน สาขาประสาทศัลยศาสตร์ และค่าตอบแทนประสาทศัลยแพทย์ที่เหมาะสมในภาครัฐ 

               ซึ่งผลจากการสัมมนา ทำให้วิทยาลัยประสาทศัลยแพทย์ได้ข้อมูล ข้อเท็จจริง และความเห็นของเหล่าประสาทศัลยแพทย์ที่มาร่วมประชุมในระดับหนึ่ง เพื่อให้มีข้อมูลหลักฐานเชิงประจักษ์เพิ่มเติม  คณะผู้บริหารวิทยาลัยประสาทศัลยแพทย์แห่งประเทศไทย  จึงเห็นสมควรให้มี การศึกษาวิจัย สถานการณ์ด้านกำลังคน การกระจายและปริมาณงาน ที่เกิดขึ้นในช่วงเวลา ปี พ.ศ.2551 เพื่อประกอบการพิจารณา สรุปปัญหาและแนวทางแก้ไข เพื่อเสนอแนะส่วนราชการที่เกี่ยวข้องต่อไป  


            โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อ
1. เพื่อศึกษา และวิเคราะห์ สถานการณ์ด้านกำลังคน การกระจาย และภาระงานของประสาทศัลยแพทย์ในประเทศไทย

2. เพื่อศึกษา ทบทวนเอกสารงานวิจัย ของสถานการณ์กำลังคน และภาระงานของประสาทศัลยแพทย์  ในต่างประเทศ  โดยเปรียบเทียบกับกลุ่มประเทศสหภาพยุโรป
3. วิเคราะห์และสังเคราะห์ ปัญหา สรุปเป็นแนวทางปฏิบัติในการแก้ไข


วิธีการศึกษา
               การศึกษานี้เป็นการศึกษาเชิงพรรณนา (Descriptive analysis) โดยอาศัยข้อมูลจากแหล่งต่างๆ ดังนี้


ข้อมูลด้านกำลังคนและการกระจาย
              จำนวนและรายชื่อของประสาทศัลยแพทย์ที่ได้รับวุฒิบัตรและอนุมัติบัตรของแพทยสภา จากWebsite ของฝ่ายทะเบียนแพทยสภา     ทะเบียน รายชื่อ และที่ทำงาน จากรายชื่อสมาชิกวิทยาลัยประสาทศัลยแพทย์แห่งประเทศไทย    ข้อมูลแพทย์ตาม GIS ของกระทรวงสาธารณสุข จากการสอบถามจากผู้แทนประสาทศัลยแพทย์ในภูมิภาค และเขตกรุงเทพมหานคร ผู้บริหารโรงพยาบาลภาครัฐ ประสาทศัลยแพทย์ ผู้ร่วมงาน ฯลฯ


ข้อมูลด้านภาระงาน
                     เนื่องจากมีระบบการเรียกเก็บค่ารักษาพยาบาลผู้ป่วยในของโรงพยาบาลทั่วประเทศจำนวน 1,116 แห่ง ที่อยู่ในกลุ่มผู้มีสิทธิสวัสดิการรักษาพยาบาลข้าราชการ (CSMBS) และกลุ่มผู้มีสิทธิหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ (NHSO) ซึ่งใช้ระบบ Diagnostic Related Groups (DRG) ซึ่งประกอบด้วยข้อมูลค่าใช้จ่าย ข้อมูล DRG , DC  (Disease Category) , ICD 10 , ICD 9 CM ฯลฯ ซึ่งจะเกี่ยวเนื่องกับโรคและหัตถการด้านประสาทศัลยศาสตร์ โดยใช้ข้อมูล ในปี พ.ศ.2551 ที่ได้รับสนับสนุนสำนักบริการสารสนเทศกลาง (สกส) ซึ่งมีกลุ่มประชากรที่ศึกษาเป็นกลุ่มสวัสดิการรักษาพยาบาลข้าราชการทั้งสิ้น 5.6 ล้านคน  และในส่วนสิทธิหลักประกันสุขภาพ ประมาณ 46.3 ล้านคน รวมทั้งสิ้นประมาณ 52 ล้านคน  จากจำนวนประชากรทั้งสิ้นของประเทศไทย 64 ล้านคน

                     ส่วนข้อมูลภาระงานที่เหมาะสมได้ถูกแบบสอบถามที่แจกและได้รับคืนจากผู้แทนสถาบันฝึกอบรมแพทย์ประจำบ้านจำนวน 8 แห่ง
 การทบทวน เอกสารวิจัยที่เกี่ยวข้อง ทำการสืบค้นจาก E – library ผ่านห้องสมุด คณะแพทย์ศาสตร์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ผลการศึกษาและวิเคราะห์

                    จากการศึกษาของ Reulen HJ (2009)2  สรุปได้ว่า จากการศึกษากำลังคนด้านประสาทศัลยศาสตร์ของประเทศในสหภาพยุโรป 27 ประเทศ โดยใช้ข้อมูลจาก Questionnaire  ที่ทำการศึกษาในปี ค.ศ.2005 และ 2006 สรุปได้ว่าในกลุ่มประเทศสหภาพยุโรป

1. อัตราส่วนเฉลี่ย (Mean) ประสาทศัลยแพทย์ : จำนวนประชากร 1 : 99152 แต่โดยความเห็นของการศึกษา  ตัวเลขที่เหมาะสมควรเป็น 1: 60,000 ถึง 1 : 85,000
2. Average caseload อยู่ที่ 150 Operations / ประสาทศัลยแพทย์ / ปี
3. อัตราการผลิตประสาทศัลยแพทย์ใหม่ อยู่ที่ 5.2% ของจำนวนประสาทศัลยแพทย์ที่มีอยู่ต่อปี

                 ด้านกำลังคนในปี 2551 มีประสาทศัลยแพทย์ที่ยังคงปฏิบัติงานด้านประสาทศัลยศาสตร์ในระบบราชการอยู่ 236  คน    ปัจจุบัน ปี พ.ศ.2553 มีประสาทศัลยแพทย์ที่ได้รับวุฒิบัตรจากแพทยสภา 314 คน อนุมัติบัตร 35 คน เสียชีวิต 2 คน ทำงานอยู่ในต่างประเทศ 2 คน รวมเป็นประสาทศัลยแพทย์ที่อยู่ในประเทศไทย 345 คน ในจำนวนนี้มีผู้ที่เกษียณอายุราชการ หรือลาออกจากราชการแล้ว 77 คน ยังอยู่ในราชการและเลิกปฏิบัติงานด้านวิชาชีพด้านประสาทศัลยศาสตร์ในภาครัฐแล้ว 16 คน รวมคงเหลือประสาทศัลยแพทย์ที่ยังปฏิบัติงานด้านประสาทศัลยศาสตร์ในระบบราชการอยู่ 252 คน โดยแบ่งเป็น ประสาทศัลยแพทย์ที่ปฏิบัติงานในกรุงเทพมหานคร 127 คน และในส่วนภูมิภาค รวม 125 คน (สังกัดสำนักปลัดกระทรวงสาธารณสุข 100 คน สถาบันประสาทเชียงใหม่ 3 คน กระทรวงศึกษาธิการ 14 คน กระทรวงกลาโหม 8 คน) คิดเป็นอัตราส่วนประสาทศัลยแพทย์ : ประชากร 1: 213,000 หากเปรียบเทียบกับค่าเฉลี่ยของสหภาพยุโรป 1: 99,152 คิดเป็น 2 : 15 เท่าของประเทศไทย


ด้านการกระจาย
                   ในส่วนภูมิภาค (ไม่รวม ม.ธรรมศาสตร์ รพ.ชลประทานและ ม.ศรีนครินทรวิโรจน์) มีประสาทศัลยแพทย์ทั้งสิ้น 125 คน สังกัดโรงพยาบาลศูนย์ รพ.ทั่วไป สำนักปลัดกระทรวงสาธารณสุข สถาบันประสาทเชียงใหม่ 103 คน ใน 52 จังหวัด มีโรงพยาบาลที่มีประสาทศัลยแพทย์ 5 คน = 1 แห่ง , 4 คน = 2  แห่ง , 3 คน =15 แห่ง , 2 คน =11 แห่ง , 1 คน =23 แห่ง โรงพยาบาลคณะแพทย์ศาสตร์ 14 คน โรงพยาบาลสังกัดกระทรวงกลาโหม 8 คน  หากเทียบจาก ปี 2534 รพ.สังกัดสำนักปลัดกระทรวงสาธารณสุข มี 21 จังหวัด มีประสาทศัลยแพทย์ 27 คน     
                 ปี 2553 กระทรวงสาธารณมีประสาทศัลยแพทย์ในส่วนภูมิภาค 52 จังหวัด 103 คน คิดเป็นจำนวนที่เพิ่มขึ้นเพียง 3.95 คน / ปี


ด้านการผลิต
                 ปัจจุบันแพทยสภาได้อนุมัติให้มีการฝึกอบรมแพทย์ประจำบ้านสาขาประสาทศัลยศาสตร์ได้ปีละ 28 อัตรา ให้ 8 สถาบันฝึกอบรม แต่ในข้อเท็จจริง หากแบ่งการผลิตประสาทศัลยแพทย์ออกเป็น 2 ช่วง ตั้งแต่ พ.ศ. 2512 – 2534 ผลิตได้เฉลี่ย 4.5 คน / ปี และในช่วง ปี พ.ศ.2535 – 2553 ผลิตได้เฉลี่ย 11.7 คน / ปี หากเปรียบเทียบกับ ค่าเฉลี่ยของสหภาพยุโรป อยู่ที่ 5.2 % ของ ประสาทศัลยแพทย์  จึงมีจำนวนที่ควรเป็นในประเทศไทยคือ 18.1คน / ปี ซึ่งเห็นได้อย่างชัดเจนว่ากำลังการผลิตไม่มีทางที่จะทันและเพียงพอต่อภาระงานที่มีอยู่ในปัจจุบันและที่จะเพิ่มขึ้นในอนาคต


ด้านภาระงาน
                  การศึกษาอาศัยระบบ Diagnostic Related group ที่โรงพยาบาลรัฐและเอกชนที่ร่วมในโครงการหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ และสิทธิสวัสดิการรักษาพยาบาลของข้าราชการ สั่งเพื่อเบิกเงินค่ารักษาพยาบาลที่สำนักงานสารสนเทศกลางบริการสุขภาพ ในปี 2551 จำนวน 1,116 โรงพยาบาล         
                  สำหรับกลุ่มโรคที่เกี่ยวข้องกับงานประสาทศัลยศาสตร์  ในระบบ DRG พบว่ามี Disease Category อยู่ 41 DC เป็นกลุ่ม DRG (Version 4) = 109 DRG รวมทั้ง ICD 10 และ ICD 9 CM ที่เกี่ยวข้องพอสรุปได้ดังนี้ 

                  ในส่วนภาระงานผู้ป่วยในที่จัดเป็นภาระงานของประสาทศัลยแพทย์ คิดเป็นจำนวน 257,302 Admissions จากจำนวนผู้ป่วยในทุกโรค 5.2 ล้าน  Admissions คิดเป็นร้อยละ 0.45 สามารถแบ่งผู้ป่วยที่เป็นภาระงานอยู่ 2 กลุ่ม แบ่งเป็นกลุ่ม Non-operative treatment ประมาณ 210,000  Admissions และ Operative case 40,000 Admissionห โดยในกลุ่มนี้ร้อยละ 98.5 ได้รับการผ่าตัดรักษาในโรงพยาบาลภาครัฐที่มีประสาทศัลยแพทย์ปฏิบัติงานอยู่ โดยรายละเอียด กลุ่มโรคและจำนวนผู้ป่วยที่เป็น workload ประสาทศัลยแพทย์ตามตารางที่ 1และรายละเอียดของการกระจายประเภทและชนิดความยากง่ายในผู้ป่วยแต่ละราย (casemix) ตามตารางที่ 2  ซึ่ง
สรุปได้ดังนี้

                 1. ภาระงานในผู้ป่วยที่ต้องผ่าตัดทางประสาทศัลยศาสตร์ในภาครัฐคิดเป็นค่าเฉลี่ยทุกสังกัดเท่ากับ 132 Operations /ประสาทศัลยแพทย์ต่อปี หากเปรียบเทียบกับค่าเฉลี่ยของกลุ่มสหภาพยุโรปอยู่ที่ 154 Operation / ประสาทศัลยแพทย์ต่อปี           
                 เหตุที่ตัวเลขการผ่าตัดน้อย เนื่องจากผู้ป่วยที่มีสิทธิหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ ใช้สิทธิอื่นในการรักษา หรือจ่ายเงินสด ในการรักษาในโรงพยาบาลรัฐหรือเอกชน และผู้ป่วยสิทธิสวัสดิการรักษาพยาบาลเลือกที่จะไปรับการรักษาในโรงพยาบาลเอกชนที่ผู้ป่วยเชื่อถือ  การใช้สิทธิประกันสุขภาพเอกชน     
                ทำให้จำนวนการผ่าตัดน้อยกว่าความเป็นจริง โดยประมาณการณ์จากสถิติของสถาบันฝึกอบรมแพทย์ประจำบ้าน สาขาประสาทศัลยศาสตร์ประมาณได้ว่าผู้ป่วยที่มีสิทธิแล้วไม่ใช้กลุ่มนี้อยู่ที่ 20 – 30 % ของจำนวนผู้ป่วยผ่าตัดทั้งหมด

                 2. ประสาทศัลยแพทย์ที่ปฏิบัติงาน ในส่วนของกระทรวงสาธารณสุขในส่วนภูมิภาค มีภาระงานในการผ่าตัดผู้ป่วยเฉลี่ยอยู่ที่ 203  operations  / ประสาทศัลยแพทย์ / ปี     
                 เนื่องจาก รพ.ศูนย์ รพ.ทั่วไปสังกัดสำนักปลัดกระทรวงสาธารณสุข ต้องรับผิดชอบผู้มีสิทธิหลักประกันสุขภาพแห่งชาติเป็นส่วนใหญ่ และมีการกระจายอยู่ทั่วประเทศ และโรงพยาบาลศูนย์ที่มีประสาทศัลยแพทย์ประจำอยู่ 3 คนขึ้นไปจะมีอัตราการผ่าตัด / ประสาทศัลยแพทย์ / ปี มากกว่าโรงพยาบาลที่มีประสาทศัลยแพทย์ 1 คน และ 2 คน ประมาณมากกว่า 2 และ 1.5 เท่าตามลำดับ 
                 ตัวอย่าง โรงพยาบาลมหาราชนครราชสีมามีประสาทศัลยแพทย์ 4 คน มีการผ่าตัดโดยประสาทศัลยแพทย์ในปี 2551 รวม 1,200 ราย คิดเป็นสัดส่วน 300 operations / ประสาทศัลยแพทย์ / ปี  ในโรงพยาบาลที่มีประสาทศัลยแพทย์ 3 คน( รวม15 แห่ง) มีอัตราการผ่าตัดในปี 2551 เท่ากับ 210 operations / ประสาทศัลยแพทย์ / ปี    แต่ในโรงพยาบาลที่มีประสาทศัลยแพทย์ 1 คน( รวม23 แห่ง) มีอัตราการผ่าตัดในปี 2551 เพียง  88 operations / ประสาทศัลยแพทย์ / ปี  


การกระจายประเภทชนิดความยากง่ายและซับซ้อนในผู้ป่วย (Casemix distribution)
                 กลุ่มโรงพยาบาลศูนย์โรงพยาบาลทั่วไป สังกัดกระทรวงสาธารณสุข ชนิดของการผ่าตัด กลุ่ม DC Craniotomy for trauma 0101 นั้น case เป็นส่วนใหญ่เป็น Emergency case เท่ากับ3779/4867 operations ส่วนกลุ่ม DC Craniotomy except for Trauma 0102  ส่วน รพ.สังกัดสำนักปลัดกระทรวงสาธารณสุขให้บริการ  5392 / 9002 operations หากศึกษาลึกไปใน ICD 10 จะพบว่าเป็น case   Cerebral hemorrhage (I 61 )เป็นส่วนใหญ่ซึ่งก็เป็น Emergency case เป็นส่วนใหญ่      

                สำหรับกลุ่มสถาบันฝึกอบรมแพทย์ประจำบ้าน ผู้ป่วยที่รักษายากหรือซับซ้อนจะมีสัดส่วนมากกว่าโรงพยาบาลอื่นๆ เช่น 0108 Intracranial vascular procedure of Principle Diagnosis intracranial hemorrhage หรือ 0109 Intracranial vascular procedure   หรือ0114  endovascular procedure หรือ 1001 Pituitary procedure เป็นต้นรายละเอียดตามตารางที่2

               สำหรับกลุ่มผู้ป่วย DC ที่มีแพทย์ผู้ให้การผ่าตัดหลายสาขา เช่น DC 0103 spinal procedure, DC 0805 spinal fusion ใช้สัดส่วนประสาทศัลยแพทย์ : แพทย์สาขาอื่น 50%  : 50%  ส่วน DC0106 Peripheral and cranial nerve and other Neurosurgical procedure ใช้สัดส่วน ประสาทศัลยแพทย์ : แพทย์อื่น 75%  : 25 %

วิจารณ์
จากการศึกษา พบข้อมูลที่น่าสนใจหลายประเด็นดังนี้
               1.  อัตราส่วน ประสาทศัลยแพทย์ (เฉพาะที่ปฎิบัติงานด้านประสาทศัลยกรรมอยู่) : ประชากรของประเทศไทยอยู่ที่ 1 :  213,000  หากเทียบกับค่าเฉลี่ยของสหภาพยุโรป 1 :  99,152 , สหรัฐอเมริกา 1 :  62,500  2  ซึ่งมีสัดส่วนที่สูงกว่ามาก  ทำให้ประสาทศัลยแพทย์ไทยมีภาระงานที่สูงกว่า
               2. อัตราส่วนการผ่าตัดของประสาทศัลยแพทย์ไทย ในรายครั้งเฉลี่ย อยู่ที่ 132 Operations/ ประสาทศัลยแพทย์/ ปี ประสาทศัลยแพทย์ไทยในส่วนภูมิภาค (รพ.ศูนย์, รพ.ทั่วไป) อยู่ที่ 203 Operations/ ประสาทศัลยแพทย์/ ปี ขณะที่ค่าเฉลี่ยของสหภาพยุโรป อยู่ที่ 154 Operations/ ประสาทศัลยแพทย์/ ปี 2 ภาระงานการผ่าตัดกรณีฉุกเฉินของประสาทศัลยแพทย์ไทย ในส่วนภูมิภาคสูงกว่า ค่าเฉลี่ยของทั้งประเทศไทยและของสหภาพยุโรปมาก
             3. การมีประสาทศัลยแพทย์เพียง 1 หรือ 2 คนใน รพ.ศูนย์ฯ หรือ รพ.ทั่วไป ทำให้มีประสิทธิภาพน้อยกว่า การมีประสาทศัลยแพทย์ 3 คน หรือ 4 คนใน รพ.ศูนย์ฯ หรือ รพ.ทั่วไป
             4. การผลิต ประสาทศัลยแพทย์ไทย (จบการอบรมวุฒิบัตรแพทย์ประจำบ้าน) อยู่ในเกณฑ์ต่ำกว่า ค่าเฉลี่ยของสหภาพยุโรปมาก ไม่เพียงพอและไม่ทันต่อสถานการณ์   ดังนั้นในการปรับปรุงต้องมีแผนงานและการบริหารจัดการอย่างเป็นระบบ
             5. การแก้ปัญหาบริการประสาทศัลยศาสตร์ในประเทศไทยในอนาคต ทั้งระยะสั้นและระยะยาว  ซึ่งผู้รับผิดชอบหลักควรเป็นกระทรวงสาธารณสุขและวิทยาลัยประสาทศัลยแพทย์แห่งประเทศไทย  ร่วมกับผู้มีส่วนได้เสียอื่นๆ
                            5.1  แนวทางแก้ไขระยะสั้น
                                          - จัดศูนย์การส่งต่อตติยภูมิด้านประสาทศัลยศาสตร์ใหม่เพื่อกระจายภาระงานและประสานบริการอย่างเป็นระบบเพื่อให้ผู้ป่วยเข้าถึงบริการที่มีมาตรฐานตามเกณฑ์และบริบทของประเทศไทย   มีระบบการประเมินผลและพัฒนาอย่างต่อเนื่องและยั่งยืน
                                          - เพิ่มค่าตอบแทน ตามสาขาวิชาชีพที่ขาดแคลน และเพิ่มค่าตอบแทนตามปริมาณงานและภาระงาน (จำนวนหัตถการ)
                                          - ส่งเสริมความก้าวหน้าในระบบราชการ 
                            5.2  แนวทางแก้ไขระยะยาว
                                          - เพิ่มประสาทศัลยแพทย์ใน รพ.ศูนย์/ รพ.ทั่วไป สังกัดกระทรวงสาธารณสุขในส่วนภูมิภาคให้มีอย่างน้อย 3 คนต่อโรงพยาบาล   ฯลฯ
                                          - เพิ่มแรงจูงใจในการเข้าฝึกอบรมแพทย์ประจำบ้านสาขาประสาทศัลยศาสตร์ เพื่อเพิ่มการผลิตอย่างเป็นระบบ ฯลฯ
                                          - ส่งเสริมให้ รพ.ศูนย์ สังกัดกระทรวงสาธารณสุข ทีมีศักยภาพ เป็นสถาบันสมทบในการฝึกอบรมแพทย์ประจำบ้าน  ฯลฯ


• กิตติกรรมประกาศ


• ขอบพระคุณ
                นพ.ไชยยศ ประสานวงศ์  ประสาทศัลยแพทย์ รองผู้อำนวยสำนักบริการสารสนสนเทศกลาง สวรส. ที่กรุณาสนับสนุนข้อมูล DRG และช่วยในการวิเคราะห์


เอกสารอ้างอิง
                  1. วิชัย  โชควิวัฒน์. แพทยสภากับการฝึกอบรมแพทย์ประจำบ้านสาขาประสาทศัลยศาสตร์  จุลสารสมาคมประสาทศัลยศาสตร์แห่งประเทศไทย  2535;3(1):7-10

                   2. Reulen, HJ., Hide, RAB. A repeat on neurosurgical workforce in the countries of EU and associated state. Acta Neurochirurgia. 2009 ; 151: 715-721.



แก้ไขล่าสุด ใน วันอาทิตย์ที่ 31 มีนาคม 2013 เวลา 04:27 น.
 
เรามี 73 บุคคลทั่วไป ออนไลน์




Download
March 2017
S M T W T F S
26 27 28 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31 1
 
Follow us on
 
      

© 2012-2017 The Royal College of Neurological Surgeons of Thailand. All right reserved.
View counter stats